و تو را با اشک فریاد میکند....
سلام خدا و سلام من بر تو باد
ای مهدی....
میگویند: تکرار، موجب رنجوری تن است و فرسایش روح
چون، مسافری تشنه
که در امتداد راه، نگاه چشم به راهش، جز سراب نیم گیرند.
و ارمغان جاده، برای او «خستگی » است
اما، نمیدانم چرا،
- خستهای، در ظلمت شبیخون رنج
در ازدحام بیقراریهای یاس
در التهاب نگاه رهبران جور
در اتحاد سوداگران اندیشه با شیطان
و در انتحار قلب، آن گاه که، خود را به سبزهای مزبله، میسپارد
که برای کندن آن، فرو باید رفت
و آن جز، دنیا نیست
تنها، نام تو را میخواند
و بلکه فریادت میکند
که العجل العجل یا صاحب الزمان
شایدکه؛ از این تکرار رقمی به جسم نیمه جان خود هدیه کند
و بالاتر از آن بگویم
با چهار حرف آسمانی «ندبه» میهمان تو میشود
تا شاید، دقایقی میزبان او باشی
و میوهی نگاه لطف را به او بچشانی
که برای او لذیذترین میوه است
تا او را عاشقتر کنی
آنجا که
بخواهی یا نخواهی
هر جمعه «و بلکه هر صباح» سر زده میهمان تو میشود
و تو را با اشک فریاد می کند
که
«این المدخر لتجدید الفرائص و السنن»
کجاست، آن که برای تجدید فرایض و سنن آئین اسلام ذخیره است.
ای مهدی.....
برای دریافت مطالب فوق اینجا کلیک کنید.
اثری از: هایده گودرزی
